Geen rubriek

Spanning op de Zeehondencrèche

320px-Zeehondencreche_Pieterburen-wikipediaPieterburen, 24 januari 2014 – Stichting Zeehondencrèche Lenie ’t Hart heeft een nieuwe Raad van Toezicht. Deze is aangewezen door de oude raad, omdat zij statutair na 5 jaar is opgestapt.

Dit is niet in overleg gegaan met de huidige directeur Niek Kuizenga, die daarom overwoog ook op te stappen. Dit is de werknemers van de Zeehondencrèche te ver gegaan.

Zij waren over niets geïnformeerd en deden een klemmend beroep op de directeur om aan te blijven. In een oprichtingsvergadering hebben ze zich georganiseerd en een officiële personeelsvertegenwoordiging opgericht. Deze vertegenwoordiging heeft onder andere het recht van informatie. Gesterkt door deze houding van de werknemers is de directeur zich aan het beraden of hij zal aanblijven.

De werknemers kwamen tot deze beslissing door een aantal zaken die speelden en spelen. Met de komst van Niek Kuizenga is er door de crèche ook een andere lijn ingezet. In plaats van het activistische en het afzetten tegen andere instellingen werd gekozen voor een lijn van samenwerken. De contacten met Ecomare werden aangehaald, er is constructief overleg met Imares en er is overleg met de politiek, Staatsbosbeheer en Rijkswaterstaat.

Maar bovenal is ook de wijze waarop wordt omgegaan met zeehonden gewijzigd. Bijvoorbeeld bij het vaststellen of een zeehond klaar is om vrij te worden gelaten, wordt er nu niet meer gekeken naar algemene richtlijnen ten aanzien van bijvoorbeeld gewicht, maar veel meer naar het individuele dier en worden meerdere factoren meegenomen in de afweging. De insteek is om zo min mogelijk zeehonden naar Pieterburen te vervoeren en als ze daar dan zijn, om ze zo snel mogelijk weer vrij in zee te laten zwemmen.

Deze lijn is succesvol want de sterftecijfers onder de opgevangen zeehonden zijn in 2013 ten opzichte van de afgelopen 5 jaar significant gedaald. De medewerkers geloven sterk in deze aanpak en zijn ernstig bezorgd dat met een nieuwe directeur de “oude” lijn van werken weer wordt ingevoerd. Vanuit dierenwelzijn vinden ze dat onacceptabel.

Op de achtergrond speelt uiteraard mee dat de oprichtster Lenie ’t Hart deze “oude “lijn omarmt en zich nog graag wil mengen in de gang van zaken op de crèche. Ook dat is iets wat door de werknemers niet wordt geaccepteerd. Sinds een jaar is er rust onder het personeel en werkt men met veel plezier en een duidelijk doel voor ogen. Dat is wel eens anders geweest en men wil dit graag zo houden. De mensen op de crèche hebben veel respect en waardering voor Lenie ’t Hart. Zij heeft de realisatie van de crèche mogelijk gemaakt en het is haar levenswerk. Haar opstelling en wijze van werken paste wellicht ook prima in de tijd zoals die was. Een tijd van veel vervuiling en een echt beroerd milieu. Haar aanpak heeft geholpen en heel langzaam wordt het allemaal beter en schoner. We zijn er nog niet maar de trend is zeker positief. De tijden zijn gelukkig veranderd.

Bij een andere tijd past ook een ander beleid. En een andere structuur van werken. Er is nu een MT, er werken veel jonge mensen en er zijn veel vrijwilligers die worden gesteund door professionals. Men wil daar beslist mee doorgaan en niet verstoord worden door ingrepen die niet meer passen bij de crèche anno 2014.

De werknemers zijn vastbesloten te volharden in de ingezette koers omdat die goed werkt en vanuit dierenwelzijn aantoonbaar beter dan voorheen is. Hoe een en ander precies gaat aflopen weten ze niet. Maar er heerst een groot onderling vertrouwen voortkomend uit het feit dat er nu al een jaar lang zeer succesvol als een team is geopereerd.