beschermingzeehondenjacht

Greenpeace stopt protest tegen zeehondenjacht

>Greenpeace voert geen actie meer tegen de zeehondenjacht. De strijd tegen het doodknuppelen van jonge zeehonden is voor de milieuclub geen prioriteit meer.Volgens de Volkskrant van 15 januari jl. verkeert Greenpeace in een identiteitscrisis. Men zoekt een nieuwe weg en wil o.a.de jaarlijkse protestacties tegen de Canadese zeehondenjacht staken op gezag van hun Canadese zusterorganisatie. Het argument dat daarbij gebruikt wordt is ronduit verbijsterend. Volgens De Volkskrant is Greenpeace van mening dat de zeehondenjagers veel te lijden hebben gehad van het instorten (door onvoorstelbare overbevissing!) van de Kabeljauwpopulatie en aangezien de
zeehondenpopulatie niet langer bedreigd zou zijn moet daarom het lijden van de zeehondenjagers worden verzacht en moeten zij door kunnen gaan met knuppelen en hakken van zadelrobben en klapmutsen!

Greenpeace heeft goud verdiend met de acties tegen de zeehondenjacht terwijl het altijd wankelmoedig in de strijd is geweest. Zo maakte het van meet af aan onderscheid tussen commerciële jacht en jacht door inheemsen, een verschil dat destijds al twijfelachtig was en waarvan nu weten, met Groenland als tragisch voorbeeld, dat die jacht volledig uit de hand kan lopen. Met de reusachtige inkomsten uit de zeehondenacties had Greenpeace, als het zich werkelijk zo bekommerde om de zeehondenjagers, kunnen helpen om naar alternatieve bronnen van inkomsten te zoeken dan wel de gederfde inkomsten door het stoppen van de jacht te compenseren. Greenpeace heeft nooit een sterke argumentatie tegen de jacht opgebouwd wat ook vanmiddag bleek uit een interview met Diederik Sampson, oud campagnevoerder van
Greenpeace en thans PvdA-kamerlid. Hij is weliswaar nog onverminderd tegen de jacht maar had toch onlangs nog met de mond vol tanden gestaan tegenover een groep pro-jacht lobbyisten van de Canadese regering die hem confronteerden met de Nederlandse nertsenfokkerijen. Het kwam klaarblijkelijk niet in hem op om te wijzen op de enorme aanslag op het natuurlijk milieu die de jaarlijkse zeehondenslachting te weeg brengt.

Greenpeace heeft zich er altijd gemakkelijk vanaf gemaakt en ieder jaar de emotionele kaart gespeeld. Het onaanvaardbare effect op het ecosysteem heeft voor hen nooit een rol gespeeld. Had het dat wel dan zou men thans niet naar nieuwe doelen hoeven te zoeken. Het blijft in dit soort zaken een kwestie
van volhouden want de mens vergeet snel. Kijk maar naar wat CDA/VVD/LPF nu uithalen met de plezierjacht in Nederland: via de achterdeur wordt beetje bij beetje de plezierjacht weer de ruimte gegeven met behulp van dezelfde leugenachtige argumentatie die jagers al sinds de zestiger jaren hanteren en die al duizend keer ontzenuwd is. Kennis vervliegt snel. Ik zie steeds meer artikelen in de krant van jonge journalisten die ademloos naar de geinterviewde jager luisteren en zijn baarlijke nonsens klakkeloos opschrijven en dus de lezer, die al helemaal niet kritisch is, op het verkeerde spoor zetten.

Als Greenpeace het niet meer ziet zitten moet men de kapitalen die het bezit maar storten op de rekening van de volstrekt arme maar keihard vechtende Stichting Dè Faunabescherming!

bron: De Volkskrant