onderzoek

Wat is er mis met het onderzoek naar de opvang van zeehonden?

Jaap van der Hiele vatte het kort en krachtig samen: “Kort door de bocht; Dit onderzoek zal mij worst wezen!”  Volgens Van der Hiele zijn de Dollard – waar het Groningse onderzoek werd gehouden – en de Zeeuwse wateren niet te vergelijken.

Sinds 1997 heeft Lenie ‘t Hart onderzoek c.q. observaties laten uitvoeren op deze specifieke locatie.Er bestaan meer dan tien rapporten over deze waarnemingen (waaronder eentje van Arnout de Vries).

In een klein hoekje van de Dollard komt afwijkend gedrag van gewone zeehonden voor: moeders die hun pups urenlang alleen laten en moeders die meerdere pups zogen.

Dat afwijkende gedrag komt door het feit dat zeehondenmoeders in de kunstmatig gegraven geul zien dat hun jongen ook bij hoog water droog blijven. Overal elders moet een jong bij hoogwater zwemmen, omdat zandbanken onder water lopen.
Huilers elders urenlang aan hun lot overlaten is dierenmishandeling en moet worden aangegeven. NB. Dit geldt alleen voor gewone zeehonden.

Dit gedrag zie je alleen in dit hoekje van de Dollard en op Sable Island in Canada.

Er zijn beelden van moeders met drie of vier pups die ze maar laten drinken om van het gebedel af te zijn. Klinkt mooi, maar betekent dat drie of vier pups niet voldoende voeding krijgen.

In alle gevallen is de conclusie: op deze locatie vertonen zeehonden afwijkend gedrag vanwege de kunstmatig aangelegde geul. Deze kunstmatige situatie is totaal niet representatief voor de rest van de Nederlandse kust.

fotoreeks: Karst van der Meulen