Zeehondenredder Hessel: “Foto’s geven een vertekend beeld”

De in de media verschenen foto’s van de loods waar 10 zeehonden werden opgevangen en verzorgd op Terschelling, geven een vertekend beeld, zegt zeehondenredder Hessel Wiegman.

“Bovendien heb ik geen toestemming gegeven om deze foto’s van mijn privé-terrein te plaatsen, het is een inbreuk op onze privacy”. Inmiddels zou zijn advocaat de media telefonisch en per e-mail hebben gesommeerd alle foto’s waar zijn loods op staan te verwijderen van website’s, Facebookpagina’s, kranten en uit Televisie items welke massaal de 3 foto’s van de NVWA en de 3 foto’s van Zeehondencreche Pieterburen hadden gebruikt.

Zelf heeft echtgenote Nel einde van de ochtend, de zeehondencreche en de NVWA gebeld met deze boodschap. Er is gezegd: “We zullen zien wat we kunnen doen”. De foto’s hebben er nog de hele middag op gestaan en zijn pas begin van de avond verwijderd. Er was tussendoor wel tijd om mensen te blokkeren welke op de pagina een opmerking plaatsten hebben wij gehoord. Hoe gek is dat. De foto’s op de website van de NVWA staan er nog steeds op en worden nu massaal gedeeld door andere Nieuwsitems. “Maandag zal de advocaat hier achteraan gaan” zegt echtgenote Nel.

Op één foto staan twee zeehondjes in een witte bak met wat ontlasting. Het is een foto van de NVWA. “Ik was ’s morgens aan het schoonmaken toen ze kwamen, dat doe ik iedere dag. Het was de enige bak welke nog niet schoon was na de nacht. Alle andere bakken waren al schoon. De bak is op zijn kant gezet, je ziet de zeehonden tegen de zijkant aan liggen met hun staarten. Zeehonden liggen echt niet met hun kop naar beneden en hun staarten omhoog hoor, zegt Hessel teneergeslagen. “In de rechterbovenhoek lag wat ontlasting. Dat gebeurd nu eenmaal, zeker na een nacht en zodra je alles schoon hebt en wegloopt doet de eerste zeehond alweer haar behoefte. Dat gebeurd ook in een officiële zeehondenopvang. Doordat de bak gekanteld is, liep de ontlasting in de rechter bovenhoek naar beneden. Mensen schrikken daarvan en zien een paar zeehonden in een vieze bak liggen. Samen met de tekst dat de zeehonden onder ‘erbarmelijke’ omstandigheden waren aangetroffen neemt het verhaal een loopje met het publiek. Ik begrijp het wel, zegt Hessel, “met foto’s van een schone bak en een schone zeehond trek je geen ‘volle zalen’. Als de grote bakken in een mooie wit betegelde ruimte hadden gestaan had het er al heel anders uit gezien, maar ze stonden nu in de loods waar nog meer spullen staan. Maar de zeehondjes hebben daar echt geen notie van of het wel of niet mooi betegeld is. Heeft u wel eens een opvang in Spanje, Ierland of Engeland gezien? Daar liggen de zeehonden in een teiltje of badkuip in een schuurtje of onder een afdakje, daar is echt niets mis mee. Als je de beestjes maar goed verzorgd, schoon maakt, hen eten en/of ORS geeft en eventuele nodige medicatie”.

“Wat wij een erbarmelijke toestand vonden, ” vult echtgenote Nel aan “De zeehonden stonden klaar en hadden zo met de boot van 16:15 uur mee kunnen gaan naar de vaste wal, dan waren ze tijdig bij de Zeehondencreche aangekomen. Maar éérst moest er een delegatie van de zeehondencreche van Pieterburen naar Terschelling komen met de boot en een filmploeg van RTV-Noord. Ze moesten hier worden gechipt en onderzocht en kregen ORS. Dit terwijl ze dat al van ons hadden gekregen omdat ze weggehaald zouden worden. De zeehonden hebben toen 8 uur lang in de ingang van de loods gestaan, in de tocht en de vrieskou. Daarna op een open auto op een extra door hen bestelde afvaart van Rijkswaterstaat, midden in de nacht en toen nog naar Pieterburen vanaf Harlingen. Dat schijnt allemaal de gewoonste zaak van de wereld te zijn. Wij doen het niet goed?

Vorig jaar had Hessel alles keurig voor elkaar in de loods. Er waren keurige badjes en schone drooglig plekken. Juni 2014 had Hessel eveneens twee huilers die hij thuis verzorgde en onderbracht in zijn loods in plaats van ze naar Pieterburen te brengen. Ook deze logees werden in beslag genomen door de NVWA. “Ik moest de badjes en mijn mini-opvang verwijderen”. Daarom heb ik nu gebruik gemaakt van losse bakken welke iedere dag keurig werden schoongemaakt. We waren van ’s morgens 07:30 tot ’s avonds 22:00 uur alleen maar met de zeehonden bezig. Iedere dag.

Ik nam de zeehondjes die daar alweer goed genoeg voor waren ook vaak mee naar het strand. Daar liet ik ze dan in een geul zwemmen, dat vonden ze heerlijk. Ze kwamen uit zichzelf weer naar mij toe en dan bracht ik ze weer naar de loods. Dat deed ik vroeger ook, toen er nog geen zeehondenopvang bestond en altijd kwamen de zeehondjes weer naar ons toe. Tot op een dag de zeehondjes weg zwommen. Dan waren ze er aan toe en waren ze weer gezond. Ik wist dan dat het goed was. Vaak keken ze nog even twijfelend achterom, zal ik wel of zal ik niet. Ga maar, zei ik dan, prachtig om te zien”.

“Ook voor de foto’s welke de zeehondencreche op haar Facebookpagina heeft geplaatst heb ik geen toestemming gegeven” zegt Hessel, dat is mijn privéterrein welke nu heel Nederland rond gaat. Bij de foto’s heeft de zeehondencreche in de tekst vermeld: “We vinden het belangrijk dat jullie weten dat Hessel en onze directeur Niek elkaar de hand hebben geschud bij het afscheid”. “Maar die hand was in een heel andere context” zegt Hessel. “Directeur Niek Kuizenga van de zeehondcreche stak mij de hand toe bij het weggaan en beloofde goed voor de zeehondjes te zullen zorgen. Ik wilde eigenlijk dat ze naar ASeal in Stellendam zouden gaan. Maar dat mocht niet. Ik heb toen gezegd, daar hou ik je aan, als je ze maar niet weer met 17 Kg. over de dijk gooit, want dat deed je eerder wel hé?” waarop Niek antwoorde: “Ja, dat deed ik eerder wel”. “Heb je het gehoord?” zei ik toen tegen de rechercheur van de NVWA “dat deed hij eerder wel”. “Ik heb het gehoord” antwoordde de rechercheur. Zo is het gegaan en niet anders. Zeehondjes worden normaal gesproken met een dikke speklaag tegen het koude water uitgezet, ze horen dan tussen de 30-35 Kg. te wegen want met 17 Kg. redden ze het absoluut niet.

“Ik heb geen ruzie met Pieterburen en dat wil ik ook niet” zegt Hessel “Er zijn alleen teveel dingen gebeurd die mij niet in de koude kleren zijn gaan zitten. Mijn vertrouwen is daardoor geschaad en mijn dierenhart heeft een paar flinke dolksteken gekregen die niet meer te repareren zijn”

DIERENARTS TERSCHELLING ZEGT DAT DIEREN PRIMA ZIJN VERZORGD

Onze dierenarts hier op Terschelling heeft gezegd: “laat ze mij maar bellen, jullie hebben de beesten prima verzorgd”.

bron: Kustnieuws Nederland en Europa