DNA van grijze zeehonden in wonden van gestrande bruinvissen

foto: EHBZ ZuidWest
foto: EHBZ ZuidWest

Toen Jan Haelters in 2012 de resultaten publiceerde van een onderzoek – download pdf –  waaruit bleek dat grijze zeehonden bruinvissen aanvallen, werd dat niet overal positief onthaald.

 

 

Recent werd er onderzoek gedaan naar de wonden van in Nederland gestrande bruinvissen. Hieruit bleek dat bij drie bruinvissen DNA van de grijze zeehond aanwezig was in de wonden. Ook bleek het DNA niet van één zeehond te zijn maar van drie individuele grijze zeehonden. De resultaten geven een verband tussen strandingen van verminkte bruinvissen en recente waarnemingen van grijze zeehonden welke bruinvissen bleken aan te vallen.

Het is de eerste keer dat er bij een studie forensische technieken zijn gebruikt waarbij DNA wordt geïdentificeerd in bijtwonden van karkassen van zeedieren. Een onderzoek als deze kan worden uitgebreid voor bijvoorbeeld situaties waarbij personen verminkt in zee zijn aangetroffen.

In Nederland spoelen er jaarlijks honderden dode bruinvissen aan, waarvan een deel verwondingen of beschadigingen heeft. In totaal zijn er zo’n 7 of 8 typen verwondingen aangetroffen. Van alle dode bruinvissen kan 5% mogelijk in verband gebracht worden met zeehonden. Ongeveer 13% van de dood aangespoelde bruinvissen heeft andere typen verwondingen, die onder andere in verband gebracht worden met scheepsschroeven.

Over de reden waarom zeehonden zich massaal op bruinvissen storten bestaat nog onduidelijkheid maar voedseltekorten en overbevissing zouden wel eens belangrijke redenen kunnen zijn. Door het geslonken aanbod aan natuurlijke prooien zou het best wel eens zo kunnen zijn dat zeehonden en bruinvissen, allebei viseters, fervente concurrenten van elkaar zijn geworden en strijd leveren om dezelfde prooidieren.

Aan het onderzoek werkten mee: Judith van Bleijswijk en Harry Witte van het NIOZ op Texel, Lineke Begeman, Lonneke IJsseldijk en Andrea Gröne van de Afdeling Pathobiologie, Faculteit Diergeneeskunde Universiteit Utrecht, Sophie Brasseur en Mardik Leopold van Wageningen IMARES – Afdeling ecosystemen Texel.

Via deze link kun je de samenvatting van het onderzoek lezen: http://www.int-res.com/abstracts/meps/v513/p277-281/

Volledig verslag van het onderzoek: http://www.int-res.com/articles/meps_oa/m513p277.pdf

Lees ook “Did Grey seals mutilate Harbour porpoises?”: http://phenomena.nationalgeographic.com/2012/12/20/did-grey-seals-mutilate-two-harbour-porpoises/