Zeehondencreche overrompeld door zeehondenpups

foto: zeehondencreche Lenie 't Hart
foto: zeehondencreche Lenie ‘t Hart

Pieterburen, 7 december 2013 – Momenteel wordt de zeehondencreche in Pieterburen overrompeld met grijze zeehondenpups. Deze werden door de voorbije storm van hun zandbank gespoeld.

 

Sinds 1985 worden er grijze zeehonden geboren op de Engelse Hoek en de Richel bij Vlieland. De laatste jaren worden er ook grijze zeehonden geboren op Griend en de Razende Bol, een onbewoond eilandje direct ten westen van het Marsdiep bij het Nederlandse eiland Texel. Het jong blijft 3 weken op het droge liggen en wordt daar door de moeder gezoogd. In die tijd gaat zijn gewicht van 14 kg naar 60 kg. De moeder laat het jong na een paar dagen alleen achter om op visvangst te gaan.

De pups die wij terugvinden zijn de zogenaamde witjes en de reeds verhaarde pups. Grijze zeehondenpups worden geboren met een witte pels. Deze verliezen zij in de 2 tot 3 weken dat zij gezoogd worden.

De witjes die we vinden, zijn de in Nederland geboren pups. De reeds verhaarde pups zijn eerder geboren en komen van de Britse eilanden.
Het lijkt erop dat grijze zeehonden in de Waddenzee steeds vroeger in de winter jongen krijgen. Nu worden de eerste pups vaak al begin december gezien. Dat kan komen doordat het aantal grijze zeehonden toeneemt en er meer oudere zeehonden zijn die eerder in het seizoen jongen krijgen. Het zou ook kunnen komen door klimaatverandering. Om de preciese reden vast te stellen is nog veel onderzoek nodig.

Doordat onze Waddenzee geen ideaal geboorteplek is voor de grijze zeehonden spoelen de jongen bij heel hoogwater van de platen. In het begin rond 1985 zag je dat de moeders niet goed wisten waar het jong bij hoogwater heen te brengen. Wat je nu ziet is dat de moeders snel hebben geleerd en het jong op de rug meenemen naar hoger plaatsen en dan vooral in de duinen op Vlieland en Terschelling. Als het weer rustig wordt gaan de moeders met hun jong op de rug terug naar hun geboorteplaats. Dit is ook gezien door de bemanningen van de veerboten die de zeehonden scherp in de gaten houden. Zo liggen er op de Richel al weer 80 jongen (vorig jaar werden er rond de 100 geboren).

Momenteel liggen er nog heel wat zeehondenmoeders met jongen op de stranden en in de duinen van Vlieland en Terschelling. Die worden door onze vrijwilligers in de gaten gehouden. De pups krijgen een kleurtje om te zien of ze erg afvallen en om te controle of de moeder ook langs komt om de pup te voeden.

Spijtig genoeg verdrinken er ieder jaar wel een paar jonge grijze maar dat gaat niet om tientallen zoals na een storm als die van de afgelopen dagen. Momenteel (7 december 2013) heeft Willem op Vlieland nog geen enkele dode zeehondenpup. De enige dode pup werd gevonden langs de Afsluitdijk.

Naast de weggespoelde grijze zeehondenpups, vinden we deze tijd van het jaar ook heel wat jonge gewone zeehonden met longwormen. Het jonge dier krijgt als “kinderziekte” longwormen; op dit moment doen wetenschappers van de Zeehondencrèche onderzoek naar de oorsprong van deze besmetting.
Door het verzwakte immuunsysteem vecht het lichaam van de jonge zeehond niet voldoende tegen de longwormen. Die groeien door en leiden tot een longontsteking, waardoor de zeehond niet meer goed kan duiken, geen vis kan vangen en steeds meer verzwakt. Uiteindelijk gaat het dier er aan dood.

Al met al wat een geweldige moeders die zo op hun jongen passen en onze vrijwilligers die ze meehelpen. Wij hopen nu op strenge vorst geen storm meer.

 

[picasa width=”720″ height=”540″ bgcolor=”#000000″ autoplay=”0″ showcaption=”1″ user=”zeezoogdieren@gmail.com” album=”es_ToevloedVanWitjesOfGrijzeZeehondenpups02″]