Onderzoekers verbazen zich over de snorharen van een zeehond

foto: Salko de Wolf

Zeehonden blijken hun snorharen te gebruiken om de grootte van objecten in te schatten. “Ze doen het supersnel. Al hun beslissingen worden genomen in minder dan een halve seconde”, stelde de biologe van de Manchester Metropolitan University.

Hoewel veel diersoorten hun snorharen gebruiken als een soort sensoren, waren wetenschappers toch verrast door de uitkomst van hun onderzoek naar de zeezoogdieren. Ze dachten dat het gebruik van snorharen in het water veel energie zou kosten, omdat het een grotere dichtheid heeft dan lucht.

Aantal snorharen
De zeehonden bleken tijdens het onderzoek vernuftig te werk te gaan. Ze gebruiken het deel van hun snuit waar hun haren klein zijn en dicht op elkaar zitten. “Aan de hand van het aantal snorharen dat wordt aangeraakt, kunnen ze inschatten of iets groot of klein is”, stelde de biologe van de Manchester Metropolitan University.

Op de website van de Zeehondencreche Lenie ’t Hart vonden we de volgende tekst:

De snorharen van een zeehond zijn bijzonder rijk voorzien van zenuwen. Snorharen (vibrissae) zijn dus heel gevoelig voor trillingen in het water. Daardoor kan een zeehond de waterbewegingen voelen die veroorzaakt worden door een zwemmende vis. Zo kunnen zeehonden ook in troebel of diep water met weinig licht jagen, ook al hebben de ogen in dergelijke omstandigheden grote beperkingen. Zelfs als een zeehond volledig blind is, kan hij zijn voedsel met behulp van zijn snorharen zonder problemen vangen. Blinde zeehonden worden daarom altijd door de Zeehondencrèche uitgezet; en we hebben veel aanwijzingen dat deze dieren het prima doen. Naast het grote aantal zenuwen dat met de snorharen verbonden is, hebben ze ook een eigen bloedvoorziening, waarmee de temperatuur optimaal gehouden kan worden voor het registreren van trillingen. Niet allen in het water, maar ook op het land gebruiken zeehonden hun snorharen. Als ze naar elkaar toekomen, of iets van nabij willen bekijken, of nieuwsgierig zijn, worden de snorharen “uitgespreid” en kunnen ze van iets extra informatie krijgen door met hun snorharen te “voelen”.