Nog meer huilers naar Pieterburen

foto: Petra de Jong

Pieterburen, 26 juni 2012 – Overal worden ze gevonden: zeehondenbaby’s die huilen om hun moeder. Op de waddeneilanden (zoals deze huilers tussen de koeien op Ameland) langs de kust en in de Dollard.

Een zeehondenjong blijft maar vier weken bij zijn moeder. In die tijd wordt het jong voortdurend gezoogd, zodat het groeit van 8 a 9 kilo naar 30 tot 35 kilo! Dat is hard werken voor moeder én kind en in die tijd laat een moeder haar jong nooit alleen. Als er dus een eenzame zeehondenbaby wordt gevonden, is het zeker dat het dier zijn moeder kwijt is.

Zonder hulp sterft een zeehondenbaby een langzame dood, want hij kan zichzelf nog niet redden. Bovendien stopt de melkproductie bij de moeder al na een dag; anders zou ze doodgaan. Gelukkig zijn er vaak mensen in de buurt die zo’n huiler vinden en naar de Zeehondencrèche brengen.

bron: zeehondencreche Lenie ‘t Hart