Plastic afval ideale habitat voor oceaanschaatser

De drijvende plastic vuilnisbelt in de Stille Oceaan vormt een grote bedreiging voor het milieu, maar is tegelijk het begin van een nieuw ecosysteem. Dat blijkt uit recent oceanologisch onderzoek.

De steeds groter wordende drijvende plastic vuilnisbelt in de Stille Oceaan – soms wel ‘plastic soep’ of kunststofarchipel genoemd – blijkt de perfecte habitat te zijn voor oceaanschaatsers (Halobates sericeus). Deze vleugelloze insectensoort leeft van nature op het zeeoppervlak, maar heeft harde oppervlakten nodig om zijn eitjes op te leggen, bijvoorbeeld ronddrijvende vogelveren, stukjes puimsteen of… plastic. Door de overvloed aan potentiële plastic broedplaatsen is de populatie de afgelopen vier decennia enorm gegroeid. Microbiologen vonden er vorig jaar onverwachts ook al verschillende bacteriën die het plastic aanvreten.

‘We weten dat zeedieren, -planten en -microben op vaste voorwerpen (bijvoorbeeld op zeewier) anders zijn dan in wateren waar ze los kunnen drijven’, verklaarde onderzoekster Miriam Goldstein aan de BBC. Plastic afval zorgt voor honderden miljoenen extra deeltjes in de Stille Oceaan en de ecologische impact moet dus onderzocht worden, volgens de wetenschappers van het oceanografisch instituut Scripps in Californië. Ze vergeleken water uit het gebied tussen Hawaï en Californië van de afgelopen veertig jaar. ‘We dachten dat hoe meer plastic er bij kwam, hoe kleiner de populatie oceaanschaatsers zou zijn, door een soort van toxisch effect’, zegt Goldstein. ‘We vonden echter net het omgekeerde’.

Uit het onderzoek, waarvan de resultaten in het tijdschrift Biology Letters gepubliceerd werden, blijkt dat de hoeveelheid plastic afval in de Stille Oceaan liefst honderd keer zo groot geworden is als in 1970. Zeestromen zuigen het afval aan en creëren een drijvende vuilnisbelt, naar schatting twee keer zo groot als de oppervlakte van de Verenigde Staten. Het gaat voornamelijk om minuscuul kleine microplastics, die in de maag van vissen, kwallen, vogels en uiteindelijk zelfs in de menselijke voedselketen kunnen belanden. In het Noordzeegebied rijst hetzelfde probleem.

>> Lees het artikel