Stop deze zeehondenmishandeling

Pieterburen, 14 juni 2010 – Hoe kunnen we toch voorkomen dat “wetenschappers zonder liefde voor dieren” proeven met zeehonden mogen doen die volstrekt onzinnig zijn?

Neem deze moederzeehond. Ze heeft een zender zo groot als een baksteen scheef achterop haar nek zitten en ze heeft een jong. Die zender is door wetenschappers op haar lijf geplakt op het moment dat ze drachtig was.

Nu ligt ze altijd half in het water; nooit eens echt lekker te zonnen: als ze op haar zij of haar rug gaat liggen, voelt ze dat enge ding en daar schrikt ze van.
Zou het wel goed gaan met het zogen van haar jong?

Terwijl ik met mijn verrekijker naar haar zit te kijken, zie ik dat ze grote ruzie maakt met een andere zeehond, terwijl het jong er gillend tussen zwemt.

Later zie ik de zendermoeder weer, maar nu zonder jong. En ook de dagen daarna.

Waarom plakken wetenschappers deze bakstenen (zeer verouderde zenders) op de rug van zoveel zeehonden, terwijl wetenschappelijk allang is bewezen dat een zeehond met een zender een afwijkend gedrag vertoont?
Je kunt op basis van zo’n onderzoek nooit zeggen dat “de zeehonden in de Dollard zich vreemd gedragen” door (bijvoorbeeld) de invloed van de industrie, want ze gedragen zich vreemd door de zender.

Hoe stoppen we deze kortzichtige manier van zogenaamd wetenschap bedrijven? Wie helpt ons?

De overheid heeft inmiddels alweer een vergunning verleend voor nog meer vangpartijen (dus stress factoren), om nog meer zeehonden zonder noodzaak maandenlang te martelen.

Misschien dat het nieuwe parlement of het nieuwe kabinet meer aandacht heeft voor de problemen die door dit soort onderzoek worden veroorzaakt.
De jeugd heeft volgens het Jeugdjournaal in hun “debat” met de lijsttrekkers hun belangrijkste aandachtspunt al op nummer 1 gezet: “Stop dierenmishandeling!”.
Dat is een heel goed voorbeeld.
Daar kunnen we wat mee.
Heeft u ideeën hoe we deze “zendermishandeling” kunnen stoppen?
Klik dan hier om ons dat te laten weten.