Zeehond Langervelderslag

Langevelderslag, 19 september 2008 – Afgelopen vrijdag 19 september ben ik in de ochtend gaan zwemmen (rond 8.30 uur) aan de Langevelderslag en zag een zeehond. Stukje links (kijkend naar de zee) van de standopgang.  (Zwemmen in de zee maakt dat ik me de hele dag monter voel, beperk me niet tot de zomer)

vriendelijke groet,

Nicola RommeHoi,

Afgelopen vrijdag 19 september ben ik in de ochtend gaan zwemmen (rond 8.30 uur) aan de Langevelderslag. Stukje links (kijkend naar de zee) van de standopgang.
(Zwemmen in de zee maakt dat ik me de hele dag monter voel, beperk me niet tot de zomer)

Tot mijn grote verbazing zag ik een ‘natte hondekop’ vanuit de zee mijn kant op zwemmen.
Ik dacht even aan een fata morgana. De kop verdween, maar kwam ook weer boven, nu dichterbij. Dit kan toch niet, dit is niet de Waddenzee.

Dan liet hij zijn lijf zien. (Ik neem aan dat het een mannetje is, was in ieder geval volwassen, groot, gevlekt).

En duikt weer onder. En zwemt om me heen, met mij. Ik begin mijn twijfel te vergeten. Ga ook met hem zwemmen en aankijken.
Zend uit ” ik wil niets van je”. En later ook uitzendend: ik wil niets van je maar ik zou je ook aan willen raken. Het gebeurt, een aantal keren duikt ie onder en laat zijn vin of wat dan ook tegen me aankomen. Best schrikken want je ziet het niet aankomen.

Het is tijd, ga me aankleden, moet terug.

Als ik het strand afloop zie ik hondenuitlaatmensen naar de zeehond staan te kijken. Ik ben niet de enige die hem gezien heeft.

vriendelijke groet,

Nicola Romme