Zeehond Calandbrug

Spijkenisse, 8 augustus 2007 – Het zal je maar gebeuren als je in het dierenasiel werkt en er wordt een zeehond binnengebracht. Dat overkwam de medewerkers van het streek dierenasiel V.P.G.O. te Spijkenisse.

Vanmiddag, omstreeks 16.00 uur kwam op het dierenasiel te Spijkenisse een persoon melden dat hij een dier wilde afgeven. Het  zou een zeehond zijn. De medewerkers dachten dat ze in de maling werden genomen. Het bleek echt te gaan om een jonge zeehond.
Het dier was gevonden terwijl het poogde op de kant te komen bij de Calandbrug. Door de vinder was het dier geholpen en vervolgens in de auto gelegd en overgebracht naar het streek dierenasiel. Aldaar werd de eerste hulp gegeven en op transport gezet naar de zeehondencreche Lenie ‘t Hart te Pieterburen.

Het verhaal:


8 augustus 2007 – Om 15.20 uur kwam er een man de koffiekamer van het Streekdierentehuis binnengelopen. Toen ik vroeg of ik hem kon helpen, ja, zei de man, Ik heb een zeehond gevonden. Op mijn vraag waar de zeehond was, kreeg ik als antwoord, in mijn auto, ik heb de zeehond bij mijn werk gevonden, hij probeerde uit het water te komen om omhoog te gaan. Dus heb ik hem maar opgepakt en meegenomen. Op de vraag of hij mij niet in de maling nam, zei hij nee, ik heb echt een zeehond in mijn wagen. Ik pakte de zeehondenmand en badlakens en liep met de vinder mee naar zijn auto en ongelooflijk op de achterbank lag de zeehond rond te kijken wat er gebeurde.

Ik maakte de mand open en voor ik het wist had hij de zeehond weer opgepakt en in de mand gelegd, ik denk dat de zeehond net zo verbaast was als ik, hij probeerde niet eens te bijten. Hij had het dier gevonden bij Vopak, Moezelweg een van de havens van het Botlekgebied. Wij gingen het zeehondje verzorgen, maar nieuws gaat snel, ik werd gebeld door het AD/RD of er een fotograaf mocht komen en of ze de naam van de vinder mochten, even later kwam de fotograaf en de vinder. De fotograaf vroeg of hij de zeehond nog een keer op wilde tillen en ja hoor samen op de foto.

Pieterburen hebben dit nog nooit meegemaakt, nooit heeft een vinder zomaar een zeehondje met zijn blote handen opgepakt en vervoerd in een particuliere auto. Normaal als er een zeehond gemeld wordt vragen wij de vinders om op afstand te gaan staan en te bellen. Dat Bob niet gebeten is, is een wonder, daar staat iedereen versteld van.

Groetjes,

Sandra